یک روز یک دیل بود و دل خدا که شعر می خواست. سروده شدیم ... بعد تر قیل بود و قال! دلمان گرفته بود... که هوایی شدیم... حالا ایستاده ایم تا یک روز، یک نفر، یک جا، این دیل را از این ته جدایی بر دارد و بچسباند آن بالا که خدا نشسته.(دیل یعنی نقطه، آپاسای یعنی زن نیکو سرشت و آدرا یعنی مهرورز ... یعنی ما دو نفر!)

---